tardebanner

چرا شرکت های آمریکایی در مورد خشونت با اسلحه سکوت کرده اند؟


نیویورک
CNN

پس از تیراندازی گسترده در دبیرستانی در پارکلند فلوریدا در سال 2018، بزرگ‌ترین شرکت‌های آمریکایی برای تقویت سیاست‌های ایمنی اسلحه خود عجله کردند.

Dick’s Sporting Goods فروش تفنگ های نیمه اتوماتیک و به سبک تهاجمی را در فروشگاه ها متوقف کرد. سیتی گروپ محدودیت های جدیدی را برای فروش اسلحه توسط مشتریان تجاری اعمال کرد.

یک سال بعد، پس از تیراندازی های دسته جمعی در والمارت در ال پاسو، تگزاس، و یک کلوپ شبانه در دیتون، اوهایو، والمارت به فروش مهمات اسلحه دستی پایان داد.

اما موج اقدامات شرکتی در مورد اسلحه به پایان رسیده است. پس از آخرین تیراندازی جمعی در مدرسه ای در نشویل، اکثر شرکت ها از صحبت کردن خودداری کردند. بسیاری از شرکت های آمریکایی در مورد اسلحه سکوت کرده اند.

تعداد کمی از شرکت های بزرگ سیاست های خود را در رابطه با اسلحه در سال های اخیر تغییر داده اند. تلاش‌های آن‌ها برای مهار خشونت با اسلحه با مخالفت شدید قانون‌گذاران جمهوری‌خواه مواجه شده است که هم با محدودیت‌های حمل سلاح و هم شرکت‌ها با ایفای نقش‌های اجتماعی مخالف هستند.

طرفداران ایمنی اسلحه می گویند که مشاغل مسئولیت مدنی دارند تا مشتریان و کارمندان خود را از خشونت با سلاح در امان نگه دارند. مدافعان از خرده فروشان خواسته اند که اسلحه گرم را در فروشگاه های خود ممنوع کنند، در جوامعی که با خشونت اسلحه رنج می برند سرمایه گذاری کنند و به کمک های مالی سیاسی به قانون گذاران با روابط NRA پایان دهند. آنها همچنین از بانک ها خواسته اند که تجارت با تولیدکنندگان اسلحه یا مهمات را متوقف کنند.

برخی از شرکت ها، از جمله تولیدکنندگان اسلحه، دلایل مالی برای مبارزه با محدودیت های اسلحه دارند. سایر کسب‌وکارها ممکن است باور نداشته باشند که این مسئولیت یا نقش آنهاست که بر بحث اسلحه آمریکا تاثیر بگذارند.

و برخی از شرکت ها به دلیل ترس از ضربه سیاسی و مخالفت با حامیان حقوق اسلحه، در حاشیه مسائل اسلحه قرار می گیرند.

جولیان زلیزر، استاد تاریخ و روابط عمومی در دانشگاه پرینستون و تحلیلگر سیاسی CNN، گفت: اسلحه «در میان داغ‌ترین موضوعات کلیدی در حال حاضر است». در یک دوره قطبی شده، بیشتر شرکت ها هنوز ترجیح می دهند از این نوع سوالات اجتناب کنند.

Zelizer گفت، حتی اگر مدیران با نیاز به کنترل اسلحه همدردی کنند، آنها نمی خواهند درگیر موضوعی شوند که می تواند باعث واکنش شدید برخی از مصرف کنندگان شود.

کسب و کارها به دلیل تدابیر ایمنی اسلحه مورد هدف قرار گرفته اند. بانک ها و موسسات مالی که به دنبال کاهش روابط با صنعت اسلحه گرم بوده اند، با فشار قانونگذاران جمهوری خواه مواجه شده اند.

تگزاس قانونی را در سال 2021 تصویب کرد که بر اساس آن بانک‌هایی که در بازار اوراق قرضه شهری ایالتی پذیره‌نویسی می‌کنند، باید گواهی دهند که مشتریان اسلحه‌های گرم را دور نمی‌زنند و نمی‌پذیرند.

بیش از 50 جمهوری‌خواه مجلس نمایندگان سال گذشته لایحه‌ای را ارائه کردند که «با «کنترل اسلحه اتاق هیئت مدیره» مقابله می‌کند و از رد کردن مشاغل اسلحه گرم توسط هر کسب‌وکاری که بودجه فدرال دریافت می‌کند، جلوگیری می‌کند.

ویزا، مسترکارت و دیسکاور نیز در این ماه طرحی را برای اجرای کد طبقه بندی تجاری جدید برای خرده فروشان اسلحه کشور پس از فشار سیاسی جمهوری خواهان متوقف کردند.

این اقدام برای کمک به نشان دادن تیراندازان جمعی و قاچاقچیان اسلحه طراحی شده بود. اما ده ها تن از دادستان های کل جمهوری خواه به شرکت های کارت اعتباری هشدار دادند که نباید به برنامه های خود ادامه دهند. مقامات جمهوری خواه گفتند که اتخاذ یک کد فروش جدید برای فروشگاه های اسلحه به حقوق قانونی صاحبان اسلحه آسیب می رساند و به طور بالقوه قوانین حمایت از مصرف کننده و ضد انحصار را نقض می کند.

چندین قانونگذار ایالتی نیز قانونی را پیشنهاد کردند که از استفاده شرکت ها از کد جدید جلوگیری می کند.

برخی از مشاغل و مشاوران این سوال را مطرح می کنند که آیا شرکت ها باید نقش فعالی در اقدامات ایمنی اسلحه داشته باشند.

پل آرجنتی، استاد ارتباطات شرکتی در دانشکده بازرگانی تاک دانشگاه دارتموث، چارچوبی را برای شرکت‌ها ایجاد کرده است که درگیر مسائل مربوط به دکمه داغ هستند. او می‌گوید کسب‌وکارها باید بپرسند: آیا این موضوع با استراتژی شرکت‌شان مرتبط است، آیا پتانسیل ایجاد تغییر در آن را دارند و آیا بالقوه واکنش‌های منفی برای اتخاذ یک موضع وجود دارد؟

او گفت: «شرکت‌ها، مگر اینکه با هم مرتبط باشند، نباید صحبت کنند. “شرکت ها موجودیت های اجتماعی نیستند.”

اما Corporate America در سال‌های اخیر تلاش کرده است تا هدف یک شرکت را فراتر از خدمت به سهامداران بازتعریف کند.

در سال 2019، میزگرد تجاری، که نماینده مدیران عامل است و تلاش می‌کند بر سیاست‌گذاری تأثیر بگذارد، گفت که شرکت‌ها باید از همه سهامداران – مشتریان، کارمندان، تامین‌کنندگان، جوامع و سهامداران سود ببرند.

این یک انحراف از تئوری های تجاری میلتون فریدمن، اقتصاددان برنده جایزه نوبل بود که می گفت جامعه بیشترین سود را از شرکت هایی می برد که سود خود را افزایش می دهند و به یک استاد خدمت می کنند: سهامداران.

ایگور ولکسی، مدیر اجرایی گروه حمایت از Guns Down America، گفت که بر اساس این فلسفه جدید، کسب و کارها باید در تلاش برای کاهش خشونت با اسلحه موقعیت های رهبری داشته باشند.

او گفت: «چه کسب‌وکاری باشید که مستقیماً با تولیدکنندگان اسلحه کار می‌کنید، اسلحه می‌فروشید یا یک فروشگاه مواد غذایی هستید، خشونت با سلاح به درب ورودی شما می‌آید. “به عنوان یک کسب و کار، شما موظف هستید که مشتریان، کارمندان و جوامع خود را ایمن نگه دارید.”

او همچنین استدلال کرد که به دلیل خطرات تجاری تیراندازی و تلفات خشونت با اسلحه بر جوامع، به نفع اقتصادی شرکت‌ها است که نقش بیشتری در کاهش خشونت با اسلحه داشته باشند. شرکت‌های بیشتری مانند Dave & Buster’s، Del Taco و Walmart به سرمایه‌گذاران هشدار داده‌اند که چگونه خشونت مسلحانه می‌تواند به عملکرد مالی آنها آسیب برساند.

ولکسی گفت: «من بحث نمی‌کنم که آنها باید مسئله اجتماعی خشونت با اسلحه را حل کنند. من استدلال می‌کنم که آنها انگیزه‌های تجاری دارند تا هزینه خشونت با اسلحه را حل کنند.»

Fletcher Hobbs

نینجا آبجو عمومی. محقق اینترنت. معتاد وب هیپستر پسند. خواننده مغرور. زیاد می افتد

تماس با ما